2

เพราะเหตุใดมหาวิทยาลัยมหาสารคามถึงมีผลการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน ปีการศึกษา 2554 ตัวบ่งชี้ที่ 7.4 การบริหารความเสียง เป็น 0 (ศูนย์)

หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไม  มหาวิทยาลัยมหาสารคามถึงได้คะแนนผลการประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน  ปีการศึกษา  2554  ตัวบ่งชี้ที่  7.4  การบริหารความเสียง  เป็น  0  (ศูนย์)  ทั้งที่มีผลการดำเนินงานครบทุกข้อ  ทั้งนี้เนื่องจากมีเหตุการณ์ที่ร้ายแรงที่ไม่พึงประสงค์เกิดขึ้น  กรณีคณะเภสัชศาสตร์  ซึ่งคณะเภสัชศาสตร์เองก็มีผลการประเมินตัวบ่งชี้เป็น  0  คะแนนเช่นเดียวกัน  ซึ่งตามเกณฑ์การประเมิน  ตัวบ่งชี้ที่  7.4  มีหมายเหตุอยู่ด้านหลัง  ดังนี้

1. คะแนนการประเมินจะเทjากับ 0 หากพบว่าเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้นภายในมหาวิทยาลัยในรอบปีการประเมิน
ที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตและความปลอดภัยของนิสิต คณาจารย์ บุคลากร หรือต่อชื่อเสียงภาพลักษณ์ หรือต่อความมั่นคงทางการเงินของมหาวิทยาลัย อันเนื่องมาจากความบกพร่องของมหาวิทยาลัยในการควบคุม หรือจัดการกับความเสี่ยง หรือปีจจัยเสี่ยงที่ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ โดยมีหลักฐานประกอบที่ชัดเจน  ตัวอย่างความเสี่ยงร้ายแรงที่ให้ผลประเมินเป็นศูนย์ (0) คะแนน เช่น

1) มีการเสียชีวิตและถูกทําร้ายร่างกายหรือจิตใจอย่างรุนแรงของนิสิต คณาจารย์บุคลากรภายในมหาวิทยาลัย ทั้งๆ ที่อยู่ในวิสัยที่มหาวิทยาลัยสามารถปองกันหรือลดผลกระทบในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้        แต่ไม่พบแผนการจัดการความเสี่ยงหรือไม่พบความพยายามของมหาวิทยาลัย ในการระงับเหตุการณ์ดังกล่าว

2) มหาวิทยาลัยหรือหน่วยงานเสื่อมเสียชื่อเสียงหรือมีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีอันเนื่องมาจากปัจจัย     ต่างๆ
เช่น คณาจารย์ นักวิจัย หรือบุคลากรขาดจริยธรรม จรรยาบรรณการไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานหรือกฎกระทรวง และเกิดเป็น
ข่าวปรากฏให้เห็นตามสื่อต่าง เช่น หนังสือพิมพ์ ข่าว online เป็นต้น

3) มหาวิทยาลัยหรือหน่วยงานขาดสภาพคลองในด้านการเงินจนทําให้ต้องปิดหลักสูตรหรือไม่สามารถปฏิบัติตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษาของสํานักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาได้ส่งผลกระทบต่อนิสิตปัจจุบันที่เรียนอยู่อย่างรุนแรง

** หากมีคณะใดคณะหนึ่งไดคะแนนการประเมินเป็นศูนย์ (0) แล้ว มหาวิทยาลัยก็จะได้คะแนนการประเมิน

เป็นศูนย์ (0) ด้วยเช่นกัน หากเป็นไปตามเงื่อนไขที่กล่าวไว้ข้างต้น การไม่เข้าข่ายที่ทําให้ผลการประเมินได้คะแนนเป็นศูนย์ (0) ได้แก่

1) มหาวิทยาลัยมีการวิเคราะห์และจัดทําแผนบริหารความเสี่ยงเชิงป้องกัน หรือมีแผนรองรับ   เพื่อลดผลกระทบสําหรับความเสี่ยงที่ทําให้เกิดเรื่องร้ายแรงดังกล่าวไว้ล่วงหน้า และดําเนินการตามแผน

2) เป็นเหตุสุดวิสัยอยู่นอกเหนือการบริหารจัดการ (การควบคุมหรือการป้องกัน) ของมหาวิทยาลัย

3) เหตุการณ์ร้ายแรงดังกล่าวมีความรุนแรงที่ลดน้อยลงมากจากแผนรองรับผลกระทบที่ได้กําหนดไว้ล่วงหน้า

2. การเมินในระดับคณะวิชาและหน่วยงานเทียบเท่า ให้ปรับข้อความในตัวบ่งชี้และเกณฑ์มาตรฐาน  ให้สอดคล้องกับระดับหน่วยงานที่รับการประเมิน เช่น สภามหาวิทยาลัยอาจปรับเป็นกรรมการประจำคณะวิชา

3. การประเมินในตัวบ่งชี้ที่  7.4  ใช้วงรอบปีงบประมาณที่ตรงกับปีการศึกษาที่รับประเมิน

ดังนั้นมีเป็นเหตุผลให้ทุกหน่วยงาน  รวมทั้งมหาวิทยาลัยด้วย  ต้องกลับมาทบแทนแผนบริหารความเสี่ยงของหน่วยงานว่าการควบคุมหรือจัดการกับความเสี่ยง ของมหาวิทยาลัยและคณะหน่วยงาน   มีประสิทธิภาพเพียงพอ หรือไม่
มีการวิเคราะห์และจัดทําแผนบริหารความเสี่ยงเชิงป้องกัน หรือมีแผนรองรับ   เพื่อลดผลกระทบสําหรับความเสี่ยงที่ทําให้เกิดเรื่องร้ายแรงดังกล่าวไว้ล่วงหน้า และดําเนินการตามแผนเป็นหรือไม่  ซึ่งถ้ายังไม่มีการดำเนินการดังกล่าวหน่วยงานท่านอาจได้คะแนนตัวบ่งชี้  7.4  การบริหารความเสี่ยง  เป็น  0 (ศูนย์)  อีกก็ได้

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Print
  1. puangpayom.b พูดว่า:

    ฟังดูเหมือนง่ายแต่ทำยากเนาะ แต่ก็จะพยายามบริหารความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับงานตัวเองเพื่อตัวเอง และเพื่อมหาวิทยาลัย

  2. วินวิน พูดว่า:

    ให้ทางทฤษฎีสามารถทำได้ แต่ในทางปฎิบัติอาจจะยากสักหน่อย

You must be logged in to post a comment.