2

วินัยและการรักษาวินัย ของข้าราชการและพนักงาน

วินัยข้าราชการและพนักงาน  

            กฎหมายที่เกี่ยวกับวินัยข้าราชการ และพนักงานในสถาบันอุดมศึกษา  คือ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2547 หมวด 5  วินัยและการรักษาวินัย ประกอบกับ ข้อบังคับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ว่าด้วยอำนาจการสั่งลงโทษ วิธีการออกคำสั่งและการแก้ไขคำสั่งเกี่ยวกับการลงโทษ วินัยและการรักษาวินัย การออกจากราชการของพนักงาน พ.ศ. 2553

           วินัย  ตามความหมายในราชบัณฑิตยสถาน หมายถึง ระเบียบสำหรับกำกับความประพฤติให้เป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน

           วินัยข้าราชการและพนักงาน  ในสถาบันอุดมศึกษา ตามความหมายในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2547  หมายถึง แบบแผนความประพฤติที่กำหนดให้ข้าราชการและพนักงานในสถาบันอุดมศึกษา  พึงควบคุมตนเองและควบคุมผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาให้ประพฤติหรือปฏิบัติตามที่กำหนดไว้ 

ความสำคัญของงานวินัย

           1. มีความสำคัญต่อมหาวิทยาลัย และภาครัฐ  ข้าราชการและพนักงาน เป็นเจ้าหน้าที่ส่วนหนึ่งของรัฐบาลในการบริหารราชการแผ่นดิน ซึ่งจะเข้าถึงประชาชนโดยตรง หากข้าราชการและพนักงานไม่มีวินัยจะทำให้การปฏิบัติงานไม่มีประสิทธิภาพ  ซึ่งประชาชน นิสิตจะขาดความเชื่อถือศรัทธาในตัวข้าราชการ พนักงาน และจะไม่ให้ความร่วมมือแก่รัฐบาลในการบริหารประเทศด้วย

           2. มีความสำคัญต่อตัวข้าราชการและพนักงานเอง  วินัยเป็นเครื่องมือที่นำคนไปในทางที่ดี ดังนั้นถ้าข้าราชการและพนักงานมีวินัย ย่อมมีความรับผิดชอบมีความตั้งใจในการปฏิบัติหน้าที่ราชการทำให้ผลงานมีประสิทธิภาพ  ซึ่งจะส่งผลให้มีความดีความชอบและมีความก้าวหน้าในราชการไปตามลำดับ

           3. มีความสำคัญต่อผู้บังคับบัญชา เพราะผู้บังคับบัญชามีหน้าที่จะต้องสั่งและมอบหมายงานให้ผู้ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติและต้องกำกับ ตรวจสอบ รับผิดชอบงานนั้น รวมทั้งรับผิดชอบในการส่งเสริมและดูแล ระมัดระวังให้ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติตามวินัยอีกด้วย

 สาเหตุของการกระทำผิดวินัย

           1. สาเหตุภายนอก

               (1) ความไม่รู้ คือ ไม่รู้กฎหมาย กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ ฯ

               (2) งานกับคนไม่สมดุลกัน

               (3) อบายมุข

               (4) ตัวอย่างที่ไม่ดี

               (5) โอกาสเปิดช่องล่อใจ

               (6) การปล่อยปละละเลยของผู้บังคับบัญชา

               (7) ความขัดแย้งระหว่างบุคคล

           2. สาเหตุภายใน

               ความไม่เข้าใจ ตามใจ ไม่ใส่ใจ เผลอใจ ล่อใจ ตั้งใจ ชะล่าใจ จำใจ ไม่มีจิตใจ เจ็บใจ ฯ 

โทษทางวินัย 

           ตามความในมาตรา 48  แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2547  กำหนดโทษทางวินัยมี  5  สถาน คือ

           1. ภาคทัณฑ์

           2. ตัดเงินเดือน

           3. ลดขั้นเงินเดือน

           4. ปลดออก

           5. ไล่ออก 

ข้อสังเกตในเรื่องโทษทางวินัย  มีดังนี้

           1. โทษภาคทัณฑ์  ตัดเงินเดือน  ลดขั้นเงินเดือน เป็นโทษทางวินัยไม่ร้ายแรง คือ ถูกลงโทษแล้วไม่ต้องออกจากราชการ

               กรณี  โทษลดขั้นเงินเดือน  ในปัจจุบัน  ก.พ.อ. ได้ปรับระบบบริหารงานบุคคลของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา  จากระบบจำแนกตำแหน่งตามมาตรฐานกลางสิบเอ็ดระดับ  เป็นระบบจำแนกตำแหน่งตามกลุ่มลักษณะงาน  และฐานการพิจารณาในการเลื่อนขั้นเงินเดือนปรับเป็นพิจารณาขึ้นเงินเดือนเป็นระบบร้อยละตามฐานเงินเดือน  ดังนั้นโทษลดขั้นเงินเดือนจึงมีปัญหาในการบังคับใช้ หรือไม่สามารถนำมาลงโทษกับข้าราชการและพนักงานได้ในปัจจุบัน  ซึ่งต้องมีการแก้ไขปรับปรุงเรื่องโทษทางวินัย ตามมาตรา 48 ต่อไป

           2. โทษปลดออก เป็นโทษทางวินัยอย่างร้ายแรง  คือ  ถูกลงโทษแล้วต้องออกจากราชการ  (มีสิทธิได้รับบำเหน็จบำนาญเสมือนผู้นั้นลาออกจากราชการ)

           3. โทษไล่ออก เป็นโทษทางวินัยอย่างร้ายแรง  คือ  ถูกลงโทษแล้วต้องออกจากราชการ

           4. การว่ากล่าวตักเตือน และการทำทัณฑ์บน  ไม่ใช่โทษทางวินัย

 โครงสร้างวินัยตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2547   หมวด 4 เรื่องวินัยและการรักษาวินัย    ข้าราชการและพนักงานต้องมีวินัยต่อ

1. ประเทศชาติ ตามมาตรา 38

2. ประชาชน ตามมาตรา 41

3. ผู้ร่วมงาน ตามมาตรา 41

4. ผู้บังคับบัญชา ตามมาตรา 40

5. ตำแหน่งหน้าที่ ตามมาตรา 39, 42, 45, 46,47

6. ตนเอง ตามมาตรา 37, 43, 44

เอกสารอ้างอิง

 1. สำนักมาตรฐานวินัย สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน แนวทางการลงโทษวินัย ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2547 (www.ocsc.go.th/Ethics/punish/details.htm)

2. พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2547

3.ข้อบังคับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ว่าด้วยอำนาจการสั่งลงโทษ วิธีการออกคำสั่งและการแก้ไขคำสั่งเกี่ยวกับการลงโทษ วินัยและการรักษาวินัย การออกจากราชการของพนักงาน พ.ศ. 2553

***หมายเหตุ   กรณีศึกษา  ที่ว่าอย่างไรเป็นความผิดวินัยหรือไม่ และมีบทลงโทษอย่างไรนั้น  ผู้เขียนจะได้นำมาเสนอในครั้งต่อ ๆ ไป  หรือหากมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว  ยินดีให้คำปรึกษาแก่ทุกท่าน ที่เบอร์ภายใน 1345 (ในวันและเวลาราชการ)  หรือที่เบอร์ 0833266301 (นายจีรพันธ์ ภูครองเพชร นิติกรชำนาญการ กองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม)

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Print
  1. Sureeporn Watcharinchai พูดว่า:

    ขอบคุณค่ะสำหรับข้อความรู้มีประโยชน์มากค่ะ จะขอติดตามกรณีศึกษา “ที่ว่าอย่างไรเป็นความผิดวินัยหรือไม่ และมีบทลงโทษอย่างไร” เห็นว่าการมีวินัยต่อตนเองเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในชีวิตการรับราชการเพราะการทำงานเป็นการทำบุญให้กับตนเอง ทำให้ชีวิตมีคุณค่า มีรายได้ มีความภาคภูมิใจ

  2. สวัสดิ์น้อย กองทะเบียนฯ พูดว่า:

    ผมว่าคนเราต้องมีกติกาในการทำงาน กติกาที่ว่าคือระเบียบปฏิบัติ หรือการปฏิบัติตามวินัยนั่นเอง “วินัย” ฟังแล้วน่ากลัว แต่หากเราปฏิบัติตามจนชิน แล้วจะรู้ว่า วินัยก็เป็นเหมือนเพื่อนเราเลยครับ สู้ๆๆๆๆ

You must be logged in to post a comment.