0

ตาบอดคลำช้าง

เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2556  กลับบ้านที่อำเภอห้วยเม็ก จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อเยี่ยมคุณพ่อและคุณแม่ ซึ่งเป็นภารกิจที่ทำเป้นประจำ   และได้ไปค้นตู้หนังสือเก่าๆ ของพ่อ ได้พบหนังสือเล่มหนึ่งที่เขียนเกี่ยวกับ “ธรรมชาติบทเรียนแห่งชีวิต”  ซึ่งเป็นหนังสือที่ท่านพระครูโสภณธรรมคุณ  ท่านมอบให้พ่อเมื่อ 6 ปีมาแล้ว (วันที่ 3 มกราคม  2550) ซึ่งมีเรื่องต่างๆ มากมายที่ชวนให้คิดเกี่ยวกับธรรมชาติใกล้ตัวและการเปรียบเทียบหรือเทียบเคียงกับหลักคุณธรรมในการดำเนินชิวิต จากเรื่องราวของพืช สัตว์ และธรรมชาติทั่ว ๆ ไป ไม่ว่าจะเป็นดิน น้ำ ลม ไฟ ทั้งหมดล้วนเป็นบทเรียนสอนใจคนเราได้ทุกเรื่อง  และนี่ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่อ่าน  จากร้อยกว่าเรื่องที่อ่านวันนั้น  แต่อยากเอาเรื่องนี้ก่อน  ไม่รู้เพราะอะไร ไม่อาจทราบได้  ลองดูแล้วกันนะ

ทุกท่านคงเคยได้ยินได้ฟัง  เรื่อง “ตาบอดคลำช้าง”  มากันบ้างแล้วนะครับ  คือเรื่องมีอยู่ว่า :
มีชายตาบอด  5  คน  กำลังคุยกันว่าใครจะรู้จักช้างได้ดีกว่ากัน
คนที่ 1 เข้าไปคลำที่ขาช้าง  แล้วอธิบายว่า  “ช้างเหมือนต้นกล้วย”
คนที่ 2 เข้าไปคลำที่งวงช้าง  แล้วอธิบายว่า  “ช้างเหมือนงู”
คนที่ 3 เข้าไปคลำที่งาช้าง  แล้วอธิบายว่า  “ช้างเหมือนดาบ”
คนที่ 4 เข้าไปคลำที่หูช้าง  แล้วอธิบายว่า  “ช้างเหมือนกระด้ง”
คนที่ 5 เข้าไปคลำที่หางช้าง  แล้วอธิบายว่า  “ช้างเหมือนเชือก”
ส่วนคนตาดีที่ยืนอยู่ห่าง ๆ ออกไปอดหัวเราะไม่ได้  ที่เห็นชายตาบอดทั้ง 5 คน  คุยฟุ้งถึงเรื่องช้างที่ตนรู้จัก
คนบางคนมีนิสัยชอบอวดรู้  แสดงภูมิปัญญาให้คนอื่นเห็นว่าตนเองมีความรู้ความสามารถมากกว่าคนอื่น  โดยหารู้ไม่ว่าผู้ที่เขามีความรู้  มีภูมิปัญญาที่แท้จริงเขาจะเก็บความรู้เอาไว้จนถึงเวลาสำคัญ  เขาจึงจะพูดออกมา  คนบางคนไม่ได้ถามก็พูดพล่ามออกมาเป็นต่อยหอย  ทั้ง ๆ ที่บางทีก็รู้แค่หางอึ่งเท่านั้น  ดังที่ภาษิตกล่าวไว้ว่า
“เมื่อไม่พูดก็ไม่รู้ว่าโง่หรือฉลาด จนกว่าจะพูดออกมานั้นแหละเขาจะหายสงสัย”
ขอขอบคุณ หลักแก้ว (ธรรมชาติ บทเรียนแห่งชีวิต)

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Print

You must be logged in to post a comment.