0

แนวปฏิบัติที่ดีในเรื่องการวิจัยและการผลิตบัณฑิต ที่ได้จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เครือข่ายประกันคุณภาพภายในกับผู้รับผิดชอบงานวิจัยและงานวิชาการของคณะวิชา

เมื่อวันศุกร์ที่  8  กุมภาพันธ์  2556  ณ  ห้องประชุม  1  ชั้น  4  อาคารบรมราชกุมารี   ศูนย์พัฒนาและประกันคุณภาพการศึกษา  ได้จัดโครงการแลกเปลี่ยนเรียนรู้คณะกรรมการเครือข่ายประกันคุณภาพการศึกษาภายใน  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม  ครั้งที่  3 โดยโครงการในครั้งนี้กำหนดประเด็นเรื่องการผลิตบัณฑิต และการวิจัย  มีผู้รับผิดชอบงานวิจัย ผู้รับผิดชอบงานวิชาการ  ผู้รับผิดชอบหลักตัวบ่งชี้ระดับสถาบันที่เกี่ยวกับการผลิตบัณฑิตและการวิจัย  และเครือข่ายการประกันคุณภาพการศึกษาตักศิลานคร  เข้าร่วมแรกเปลี่ยนด้วย  โดยสามารถสรุปแนวปฏิบัติที่ดีที่ได้จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ ดังนี้

แนวปฏิบัติที่ดีประเด็นเรื่องการวิจัย

1.  แนวปฏิบัติที่ดีในการแสวงหางบประมาณสนับสนุนงานวิจัยและการเพิ่มผลงาวิจัยของอาจารย์  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  วิทยาเขตขอนแก่น 

(1)  เส้นทางแนวปฏิบัติ เนื่องจากในอดีตการบริหารจัดการของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  วิทยาเขตขอนแก่น  จะรวมอยู่ที่ศูนย์กลางเป็นหลัก  ดังนั้น วิทยาเขตขอนแก่นจึงพยายามใช้หลักการกระจายอำนาจคือดึงอำนาจจากส่วนกลางมาส่วนหนึ่งเพื่อบริหารจัดการในวิทยาเขต โดยมีฝ่ายประสานงานกับส่วนกลาง

(2)  ประชุมหารือร่วมกัน  โดยมองว่าสถานการณ์แบบนี้เป็นแบบไหน อาจารย์ต้องทำอะไรบ้าง  และนำไปสู่การทำงานแบบมีส่วนร่วมเป็นการแก้ไขปัญหาต่างๆร่วมกัน  จนเกิดการกำหนดกฎเกณฑ์ออกมาในรูปของ TOR   ซึ่ง TOR  ที่ได้จะไม่มีคนโต้แย้งเนื่องจากเกิดจากการที่ทุกคนได้ร่วมพูดคุยกันและได้เห็นชอบร่วมกันแล้ว

2.  แนวปฏิบัติที่ดีในการเพิ่มผลงานวิจัยและการบูรณาการงานวิจัยสู่การเรียนการสอน  คณะการบัญชีและการจัดการ

 

(1)  การเพิ่มผลงานวิจัย  วิธีการคือ  คณบดีมีการกระตุ้นให้อาจารย์ตระหนักในการสร้างผลงานวิจัยโดยมีการส่งเสริมสนับสนุนการให้ทุนในการทำวิจัย  และมีนโยบายให้อาจารย์ที่จบปริญญาเอกทำงานวิจัยร่วมกับอาจารย์ที่จบปริญญาโท  จึงทำให้เกิดความร่วมมือในส่วนนี้มาก  ในแต่ละปีจะมีงานวิจัยเยอะมาก

(2)  การส่งเสริมให้เกิดการบูณาการงานวิจัยกับการเรียนการสอน  วิธีการคือ  นอกจากอาจารย์ที่ทำวิจัยและนำไปบูรณาการกับการเรียนการสอนของตนเองแล้ว  ยังส่งเสริมให้อาจารย์ทุกท่านได้เข้ามามีส่วนร่วมจึงสนับสนุนให้เกิดการเรียนการสอนโดยนิสิตเป็นศูนย์กลาง  และต้องการให้อาจารย์ในคณะเห็นงานวิจัยของคนอื่นและอาจจะนำงานวิจัยที่เกี่ยวข้องไปบูรณาการกับการเรียนการสอน  โดยกำหนดอยู่ใน มคอ. 3 และ มคอ. 5  ซึ่งจะมีฝ่ายที่จะรวบรวมงานวิจัยของอาจารย์ในคณะไปโพสไว้ใน internet และให้อาจารย์แต่ละท่านที่สอน  เข้าไปดูว่ามีงานวิจัยใดบ้างที่เกี่ยวข้องกับวิชาของตนเอง  และอาจารย์ก็เอางานวิจัยนั้นไปรวมกับการเรียนการสอนในแต่ละสัปดาห์  โดยเอากรณีศึกษาที่อยู่ในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องไปสอนในชั้นเรียนเพิ่มเติม  นอกจากในหนังสือ

3.  แนวปฏิบัติที่ดีในการสร้างแรงจูงใจให้อาจารย์ทำงานวิจัยเพิ่มขึ้น จากคณะการท่องเที่ยวและการโรงแรม

(1)  คณะมีวิธีการแก้ปัญหาจากเมื่อก่อนอาจารย์จะสอนเยอะเพราะได้ค่าตอบแทนมากกว่าการทำวิจัย  และอาจารย์จะอ้างว่าชั่วโมงสอนมากจึงทำให้ไม่มีเวลาทำวิจัย   ดังนั้นจึงแก้ปัญหาโดยถ้าอาจารย์ไม่ทำวิจัยก็ลดชั่วโมงสอนลงซึ่งจะทำให้เงินค่าตอบแทนการสอนหายไปด้วย  ต่อมาก็มีการปรับเพิ่มเงินสนับสนุนงานวิจัยให้มากขึ้น  เพื่อเป็นการสร้างแรงจูงใจภายใน  (ทำให้อาจารย์สนใจทำงานวิจัยเพิ่มมากขึ้น)  ซึ่งวิธีการนี้เรียกว่า  “ต่างตอบแทน”  คือ ทำมากได้มากทำน้อยได้น้อย  ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องมีลู่ทางที่ดีและมีเป้าหมายในการทำงานที่ชัดเจน

 

4.  แนวปฏิบัติที่ดีด้านการวิจัย   ของคณะศึกษาศาสตร์ 

 

           (1)  ผู้บริหารคณะ  (คณบดี)  มีชื่อเสียงและมีความโดดเด่นในเวทีระดับชาติทำให้สามารถดึงทุนสนับสนุนงานวิจัยจากภายนอกมหาวิทยาลัยได้มาก

(2)  กำหนดเงื่อนไขที่สัมพันธ์กับผลประโยชน์  เช่น เงื่อนไขอาจจะอยู่ในรูปของ TOR  และผลประโยชน์ก็ต้องมีความเหมาะสม

(3)  มี research unit  ที่ทำให้เกิดการทำงานวิจัยที่มุ่งเป้าตรงประเด็นและทำให้เกิดหัวข้องานวิจัยที่หลากหลาย  เนื่องจากคณะศึกษาศาสตร์มีอาจารย์จำนวนมากและให้อาจารย์ทุกคนขอทุนวิจัย

(4)  มีการสร้างเวทีในการเผยแพร่ผลงานวิจัย  เพื่อเพิ่มช่องทางในกาสร้างความมั่นใจให้กับนักวิจัยหน้าใหม่  และเร่งกระบวนการให้เกิดงานวิจัย

 

5.  แนวปฏิบัติที่ดีในการประเมินผลการจัดสรรงบประมาณเพื่อเป็นทุนวิจัยหรืองานสร้างสรรค์  และการประเมินสิ่งสนับสนุนพันธกิจด้านการวิจัยหรืองานสร้างสรรค์ 

 

(1)   ต้องเป็นการประเมินตามสภาวะความเป็นจริง  เช่น  ห้องสมุดหรือแหล่งค้นคว้างานวิจัย
มีเพียงพอหรือไม่  โดยรูปแบบของแบบประเมินอาจไม่ใช่การประเมินความพึงพอใจ แต่ต้องเป็นการสอบถามว่าเพียงพอหรือไม่หรือ  หรือต้องการอะไรเพิ่ม หรืออาจเชิญผู้ใช้บริการประชุมเพื่อทำ Focus Group หรืออาจจะเป็นการทำวิจัยย่อย ๆ ออกมาก็ได้  ในทุกประเด็นตามเกณฑ์  ข้อที่ 4 และ 5  ของตัวบ่งชี้ 4.1

 

6.  แนวปฏิบัติที่ดีในการเพิ่มผลงานบทความทางวิชาการและผลงานวิจัยที่นำไปใช้ประโยชน์  ของคณะวิศวกรรมศาสตร์

 

(1)  แนวปฏิบัติในการเพิ่มผลงานบทความทางวิชาการ  คือกำหนดนโยบายการให้อาจารย์จับคู่เขียนบทความทางวิชาการ  โดยในหนึ่งปีต้องมีบทความทางวิชาการหนึ่งเรื่อง  และมีการสนับสนุนทุนในการเขียนบทความทางวิชาการ

(2)  แนวปฏิบัติที่ดีในการเพิ่มผลงานวิจัยที่นำไปใช้ประโยชน์  โดยการให้ทุนสนับสนุนงานวิจัยแบบมุ่งเป้า และมีการกำหนดเกณฑ์ในการรับทุนไว้ชัดเจนว่าต้องมีการนำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์และมีหนังสือรับรองการนำไปใช้ประโยชน์มาแสดงในการขอรับเงินสนับสนุนงานวิจัยงวดสุดท้าย

(3)  มีห้องปฏิบัติการที่สนับสนุนการทำวิจัยมาก

 

แนวปฏิบัติที่ดีประเด็นเรื่องการผลิตบัณฑิต

1. แนวปฏิบัติที่ดีในการปรับปรุงหลักสูตรให้เข้าสู่กรอบมาตรฐานคุณวุฒิแห่งชาติ (TQF)

            (1)  ต้องอาศัยกลไกของเงื่อนไขที่เป็นประโยชน์ มีการกำหนดข้อบังคับ กำหนดระยะเวลาที่ชัดเจน

(2)  กรรมการบริหารหรือกรรมการประจำคณะต้องให้ความสนใจและคอยผลักดัน

  2.  แนวปฏิบัติที่ดีในการกำหนดตัวชี้วัดและเป้าหมายความสำเร็จของโครงการกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนิสิตนักศึกษา 

(1)  คณะ/หน่วยงานต้องมีความเข้าใจตัวบ่งชี้และเป้าหมายที่จะวัดความสำเร็จของโครงการหรือของแผน

(2)  การกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จของโครงการมาจากวัตถุประสงค์ของโครงการนั้นๆ และไม่ควรกำหนดจำนวนตัวชี้วัดความสำเร็จมากเกินไป

 

ประเด็นที่ต้องการให้มีการโครงการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในครั้งต่อไป

1.  ประเด็นเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมของนิสิตที่สอดคล้องกับการประกันคุณภาพภาพ

2.  ทำอย่างไรจะทำให้การทำวิจัยสำเร็จตามระยะเวลาที่กำหนด

3.  ทำอย่างไรจะทำให้การพัฒนาเครือข่ายมีคุณภาพ  และใช้งานได้จริง

4.  การบูรณาการงานวิจัยกับการเรียนการสอน

5.  การบริหารงานวิจัยที่มีคุณภาพ

Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Print

You must be logged in to post a comment.