1

การคิดเชิงระบบตามแนวพุทธศาสนา : 3) วิธีคิดแบบรู้เท่าทันธรรมดา

<< ตอนที่ 2

3) วิธีคิดแบบรู้เท่าทันธรรมดา
ในทางพระพุทธศาสนาเรียกว่าการคิดแบบไตรลักษณ์หรือสามัญลักษณ์ คือมองเหตุการณ์ สถานการณ์ และเรื่องราวต่างๆ
เป็นไปตามกฏของไตรลักษณ์คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา คือความไม่เที่ยง ไม่คงที่และไม่คงอยู่ตลอดไป
กล่าวคือ เราจะต้องรู้และเข้าใจถึงความเป็นไปของธรรมชาติว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ล้วนแล้วเกิดจากเหตุปัจจัยต่างๆ
ปรุงแต่งขึ้นและในที่สุดก็จะต้องแตกดับไปตามเหตุและปัจจัยนั้นๆ ซึ่งวิธีคิดแบบไตรลักษณ์นี้ แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ

 ขั้นที่ 1 รู้เท่าทันและยอมรับควมจริงคือการยอมรับความจริงของสิ่งสิ่งใดว่าจะต้องเกิดขึ้นจริงๆ และเป็นไปอย่างนั้นจริงๆ
ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงได้ เช่น การยอมรับว่าทุกคนเกิดมาต้องแก่ไม่เฉพาะเราเท่านั้นผู้ที่มีอายุอ่อนกว่าเราา
หรือหนุ่มสาวกว่าเราสักวันหนึ่งก็ต้องแก่เหมือนกับเรา กล่าวโดยสรุปวิธีคิดขั้นนี้เป็นขั้นที่สอนให้เราวางใจและวางท่าที
ให้สอดคล้องกับความเป็นจริงของธรรมชาติ โดยอาศัยสติปัญญาเป็นเครื่องกำหนดรู้เท่าทัน
 ขั้นที่ 2 แก้ไขไปตามเหตุปัจจัยเป็นขั้นปฏิบัติและแก้ไขให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัยนั้นๆ
ด้วยสติปัญญา กล่าวโดยสรุปคือ เป็นการคิดที่ให้รู้ว่าเรื่องราวต่างๆ หรือปรากฏการณ์ต่างๆ
ที่เกิดขึ้นย่อมเป็นไปตามเหตุปัจจัยและเมื่อเราต้องการแก้ไขเราก็ต้องแก้ด้วยเหตุปัจจัยตามที่เกิดขึ้นมิใช้แก้ด้วยความปรารถนา
หรือความอยากของตนเอง โดยไม่คำนึงถึงเหตุปัจจัยที่เกิดขึ้น
Share and Enjoy:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Print

You must be logged in to post a comment.